Επίκουρος

Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος γεννημένος στη Σάμο (341-270) γιος του Νεοκλή και της Χαιρεστράτης. Πέρασε τα εφηβικά του χρόνια στην Αθήνα ενώ έπειτα μετακόμισε στην Κολοφώνα -περιοχή της Μ. Ασίας- για ένα διάστημα περίπου δώδεκα ετών όπου και επιδόθηκε σε ιδιωτική μελέτη, γι` αυτό έλεγε ότι ήταν κι αυτοδίδακτος. Το 310 π.Χ, ίδρυσε στη Μυτιλήνη την πρώτη του σχολή την οποία αργότερα μετέφερε στη Λάμψακο και το 306 π.Χ. στην Αθήνα, η οποία  και διατηρήθηκε μέχρι και τα μέσα του 4ου αιώνα μ.Χ. Οι μαθητές και οι οπαδοί του ονομάστηκαν Επικούρειοι, εκ των οποίων οι σπουδαιότεροι ήταν ο Μητρόδορος ο Λαμψακηνός, ο Λεοντέας ο Λαμψακηνός, ο Έρμαρχος ο Μυτιληναίος, ο Λουκρήτιος ο Ρωμαίος. Η κύρια πηγή γνώσεών μας για τον Επικούρο είναι το έργο που δημοσίευσε μετά τον θάνατό του ο Κικέρωνας και το οποίο αποτελεί τη μόνη ολοκληρωμένη πηγή.